Sanatorium pod Klepsydrą (1973)
Reżyseria Wojciech Jerzy Has
Zdjęcia Witold Sobociński
Spojrzenie warsztatowe
Dlaczego ten film
Has i Witold Sobociński stworzyli jeden z najbardziej halucynacyjnych filmów w historii kina. Kolory w Sanatorium nie podlegają prawom natury — sepie przechodzą w krwiste czerwienie, złota zamieniają się w gnilne zielenie. To jest kolor jako senne marzenie, pamięć, śmierć — wszystko naraz.
Kluczowe sceny do analizy
- ●Wejście do sanatorium — sepia pociągu przechodzi w zimne niebiesko-szare korytarze, kolor zmienia się jak temperatura ciała
- ●Bazar — eksplozja kolorów, czerwienie tkanin, złoto biżuterii, kolory są żywsze niż życie, bo to jest pamięć, nie rzeczywistość
- ●Scena z ptakami — nagłe zielenie i czerni, kolor rozkładu, piękno przechodzące w gnicie, czas zamieniony w paletę barw
Czego nauczysz się widzieć
- ✦Zrozumieć, jak kolor może wyrażać stany świadomości — sen, pamięć, umieranie — bez żadnego realistycznego ograniczenia
- ✦Analizować wpływ malarstwa (Chagall, Schulz) na język kolorystyczny kina
- ✦Studiować Sanatorium jako najodważniejszy eksperyment kolorystyczny w historii polskiego kina
