Rękopis znaleziony w Saragossie (1965)
Reżyseria Wojciech Jerzy Has
Zdjęcia Mieczysław Jahoda
Spojrzenie warsztatowe
Dlaczego ten film
Has i Jahoda stworzyli labirynt wizualny — historie w historiach w historiach, a kompozycja każdego poziomu narracji ma swój własny język. To jest film, w którym zgubienie się jest celem, a rama kadru staje się lustrem odbijającym inne ramy.
Kluczowe sceny do analizy
- ●Sceny w gospodzie — ciasne kadry, twarze w zbliżeniu, teatralna kompozycja zamkniętej przestrzeni, opowieść jako pułapka
- ●Pałac dwóch sióstr mauretańskich — szerokie kadry pełne ornamentów, kompozycja otwarta i sensualna, perspektywy prowadzące w głąb
- ●Scena z szubienicą — pojedyncza postać w pustym pejzażu, minimalistyczna kompozycja, kontrast z barokowym bogactwem innych scen
Czego nauczysz się widzieć
- ✦Zrozumieć, jak kompozycja może pełnić funkcję nawigacyjną w złożonej strukturze narracyjnej
- ✦Analizować, jak różne tradycje wizualne (barok, orientalizm, teatr) mogą współistnieć w jednym filmie
- ✦Studiować Rękopis jako proto-postmodernistyczne arcydzieło kompozycji — wyprzedzające swój czas o dekady
