De Aanslag (1986)
Geregisseerd door Fons Rademakers
Cinematografie door Theo van de Sande
Vakblik
Waarom deze film
Rademakers won hiermee de Oscar, en Theo van de Sande heeft iets heel moedigs gedaan met het licht. De oorlogsscènes zijn donker, claustrofobisch, bijna ondoorgrondelijk — je ziet nauwelijks wat er gebeurt, net als het kind dat het meemaakt. Maar de herinneringen die later terugkomen zijn juist helder, scherp, bijna te helder. Het trauma heeft zijn eigen belichting.
Sleutelscènes om te bestuderen
- ●De nacht van de aanslag — bijna totale duisternis, alleen het geluid en flitsen van licht die de chaos fragmenteren
- ●Anton als volwassene op de plek van het drama — het koude, grijze Nederlandse daglicht dat de alledaagsheid van de plek benadrukt
- ●De herinnering aan het meisje in de cel — warm, bijna droomachtig licht dat contrasteert met de horror van de situatie
Wat je leert zien
- ✦Begrijpen hoe verschillende lichtbenaderingen subjectieve versus objectieve waarneming kunnen communiceren
- ✦Analyseren hoe de belichting van herinneringsscènes verschilt van realistische scènes en waarom
- ✦Bestuderen hoe licht de emotionele lading van trauma kan versterken of verzachten
