Waarom deze film
Van Warmerdam is een meester van het ongemak, en Tom Erisman heeft een camerastijl gevonden die dat ongemak perfect dient. De camera in Borgman beweegt alsof ze een indringer is — langzaam, voorzichtig, onuitgenodigd. Ze glijdt door de villa alsof ze er niet hoort te zijn, net als Borgman zelf. Het is surveillance vermomde als cinema.
Sleutelscènes om te bestuderen
- ●Borgmans eerste verschijning aan de deur — de camera observeert van een afstand, als een voyeur die een prooi bestudeert
- ●De tuin-scènes — langzame, hypnotische tracking shots die de geleidelijke overname van de ruimte visualiseren
- ●Het zwembad — de camera daalt onder water, de beweging wordt droomachtig, de grens tussen realiteit en nachtmerrie vervaagt
Wat je leert zien
- ✦Begrijpen hoe minimale maar doelgerichte camerabeweging een gevoel van dreiging kan opbouwen
- ✦Analyseren hoe de snelheid en het karakter van camerabewegingen de toon van een film bepalen
- ✦Bestuderen hoe Van Warmerdam genre-conventies ondermijnt door middel van visuele keuzes
